مىشود مال مشترى است لكن احتياط اقرب به سداد و صواب است . ششم : آنكه مبيع و ثمن آن معلوم باشند به وزن يا كيل يا شمارش يا مانند اينها كه رفع جهالت كند ، و به سبب آن فريب نخورند در صورت امكان ، و با تعذر وزن يا مانند آن و يا تعسر آنها على الظاهر جايز است كه يك وزن يا كيل يا نحو آن اعتبار كنند و باقى را به حساب آن أخذ كنند تا آنكه به تخمين و جزاف نشود ، و بهتر آن است كه در امثال اين صورت مصالحه كنند اگر چه از امثال اين إبهام مسامحه كنند . بلى هرگاه مثمن يا ثمن از جمله چيزهائى باشد كه مبايعهء آنها به وزن و مانند آن نباشد كافى است مشاهدهء آنها ، يا ذكر وصفى كه رفع جهالت و فريب بكند . هفتم : آن است كه جنس ثمن معين باشد و مفوض به خواهش هر يك يا ديگرى نباشد . هشتم : آن است كه مالك هر يك از ثمن و مثمن قادر باشند بر تسليم آنها يا تسلّم آنها يا ضميمهء آنها . امر چهارم [ استحباب تعلم مسائل تجارت ] مستحب است كه تجارت‌كننده مسائل تجارت را تعليم بگيرد پس از آن تجارت كند ، لكن استحباب تعلّم مسائل تجارت قبل از اشتغال به تجارت در وقتى است كه علم اجمالى به وقوع در حرام نداشته باشد ، اما بعد از اشتغال به تجارت هرگاه شك نمايد در جواز قبض عوض كه به آن معامله به او منتقل شده واجب است كه مسأله همان معامله را تعلّم نمايد اگر صحيح است قبض عوض نمايد و الّا فلا ، لكن تعلّم مسأله شرط